Jo Moerman

In voorgaande publicaties over Foekje Dillema werd altijd met een beschuldigende vinger naar Fanny Blankers gewezen, Maar is dat wel terecht?

Fanny was niet erg geliefd bij haar collega's. Fanny was ongeduldig, afstandelijk, eerzuchtig en faalangstig. Ze liep nooit als er ook maar een kans bestond dat ze kon verliezen. Ze liep niet tegen Foekje, maar ook niet tegen de Britse Sylvia Cheesman. Dan koos ze een andere wedstrijd uit. Het zijn vooral de voormalige hardloopsters die naar Fanny wijzen als de hoofdschuldige in deze tragedie. Maar het was Jo Moerman die Foekje uiteindelijk de wacht aanzegde op het staion van Hilversum. Jo Moerman had Fanny helemaal niet nodig om Foekje te schorsen.

Jo Moerman heeft zich bijna zijn gehele leven bezig gehouden met gendervraagstukken in de atletiek. Eerst bij de KNAU, later bij de IAAF. De jacht op bedriegers was even sterk als nu de klopjacht op doping.

Het was de voorzitter van de commissie damesatletiek Jo Moerman die Foekje naar een keuring riep en haar ten slotte schorste. Moerman was een autoritaire man met veel gezag in de KNAU. Volgens velen was hij er de baas. Zijn wil was wet, zeiden zelfs zijn vrienden over hem. Jo Moeman was lid van de NSB en is daar maar mild voor gestraft. De KNAU kon hem niet missen.

Vooral het bestuur wilde weten of Foekje een vrouw was. Ze gebruikten daarvoor argumenten van fair play die toen sterk leefden.

2007 © Tekst & Redactie: Max Dohle; Vormgeving: Dick Ettema
Webhosting: BBactive Internet Services